Predalien

Predalien jest Ksenomorfem posiadającym dosyć wyraźne cechy gatunku Yautja. Jest niezwykle niebezpieczną i inteligentną istotą, przewyższającą pozostałych przedstawicieli obcego gatunku pod wieloma względami. Przez Yauja nazywany jest ”plugastwem”. Jedyny znany osobnik narodził się z ciała zainfekowanego przez Twarzołapa wojownika Scar’a. Przyczynił się do katastrofy statku Predatorów oraz zagłady miasteczka Gunnison w stanie Kolorado.

PREDALIEN – CECHY ZEWNĘTRZNE

Predalien sylwetką i posturą przypomina zwykłego ksenomorfa wojownika, jednak jest od niego potężniej zbudowany, bardziej masywny i odrobinę większy. Ciało posiada mięsiste wzory na skórze, która ma czarno-zielone zabarwienie.

Charakterystyczną cechą tej istoty są przejęte od Predatora dwie pary ruchomych wyrostków po obu stronach paszczy („zewnętrzne szczęki”), przypominających szczękoczułki. Również głowa wyraźnie różni się od głowy przeciętnego osobnika. Jej końcówka jest spłaszczona i bardziej spiczasta, zaś z jej boków wyrastają dredopodobne wyrostki, będące spuścizną po włosach Yautja. Podobnie jak zwykły Obcy, Predalien posiada dodatkowe szczęki wysuwane z pierwszych. U tej istoty pełnią one jeszcze jedną, dodatkową funkcję – służą jako pokładełko do infekowania ofiar.

Innymi unikatowymi cechami tej odmiany Ksenomorfa są wyrostki na plecach, które mają u niej inną budowę – są ostre i mniej elastyczne. Ponadto stopy mają odmienny kształt; również u nasady ostrza ogonowego wyrastają małe kolce.

Predalien jest szybki i zwinny, lecz w przeciwieństwie do zwykłych Obcych częściej stosuje atak frontalny niż uderzenie z zaskoczenia. Jest bardzo silny i niesamowicie wytrzymały, jego głównym atutem jest potężna budowa ciała i siła mięśni. W walce jest wyjątkowo brutalny i gwałtowny. Do ofensywy używa pazurów, ogona i dwóch, a w zasadzie trzech par szczęk.

Był on dominującym osobnikiem w nowopowstałej kolonii. Odznaczał się również wyjątkową inteligencją i zwierzęcym sprytem; inne osobniki były mu całkowicie oddane i posłuszne.

GENEZA

Predalien wbrew obiegowej opinii nie jest międzygatunkową hybrydą, lecz Ksenomorfem, który na skutek pewnych mechanizmów biologicznych przejął część materiału genetycznego Yautja. DNA Predatora wpłynęło na jego wygląd, obdarzając go cechami swojego największego wroga. Dotychczasowe atuty Ksemomorfa zostały dodatkowo spotęgowane genami równie niebezpiecznego gatunku Yautja, tworząc w rezultacie drapieżcę idealnego.

Pod względem behawioralnym Predalien nie różni się od innych odmian Obcego – identyfikuje się z gatunkiem Ksenomorfów i jest przystosowany do życia w społeczności. Podobnie jak zwykły truteń potrafi wyśmienicie poradzić sobie zarówno w kolonii, jak i odizolowany milionami kilometrów od przedstawicieli swojego gatunku.

Zgodnie z teorią, która mówi o tym, że Ksenomorf przejmuje część materiału genetycznego ofiary, Predalien jest Ksenomorfem posiadającym niektóre cechy swojego żywiciela, czyli Yautja.

Jednak teoria ta nie musi być wcale kanoniczna; zależy od sposobu podejścia do tej istoty. Odmienność Predaliena może być spowodowana tym, że zarodek rozwijający się w ciele Predatora doznał urazów (podczas walki jego gospodarza z królową Ksenomorfów) i pobrał materiał genetyczny Yautja by się zregenerować. Byłby wtedy swoistym wybrykiem natury, powstałym jednorazowo w wyniku przypadku. Jest to oczywiście hipotetyczne wyjaśnienie. Kwestia ta pozostaje do interpretacji dla samego widza.

CYKL ROZRODCZY 

Kwestia rozmnażania tej istoty nie jest do końca jasna. Najprawdopodobniej była ona młodą Królową, gdyż tylko ta kasta Ksenomorfów posiada zdolność rozmnażania się. Jednak Predalien mógł posiadać tą cechę z powodu jakiejś mutacji, bądź też wykształcenie jej było typowe dla osamotnionego osobnika, od którego zależy przetrwanie gatunku. Nie wiadomo również, czym spowodowany jest odmienny cykl rozrodczy tej istoty. Możliwe, że jest to alternatywny sposób rozmnażania się występujący u tej odmiany.

W cyklu rozrodczym Predaliena nie występują Jaja ani Twarzołapy, lecz żywiciel zapładniany jest bezpośrednio przez niego. Ofiara jest unieruchamiana przez bestię, która przytrzymuje jej głowę swoimi zewnętrznymi szczękami, zaś wewnętrzne szczęki wprowadza przez usta do jej gardła i wtłacza w nią kilka embrionów – z reguły około trzech.

Dalsza część cyklu przebiega identycznie jak w przypadku zwykłego zapłodnienia, z tym, że nowe Ksenomorfy rozwijają się nie w klatce piersiowej, lecz w jamie brzusznej ofiary. Spowodowane jest to po prostu brakiem miejsca w piersi do rozwoju większej ilości embrionów.

Interesujące jest to, że Predalien składał swój „pocałunek” niemal wyłącznie ofiarom płci żeńskiej. Można wysunąć hipotezę, że kobiety posiadają cechy anatomiczne sprzyjające rozwojowi większej ilości embrionów i to było powodem wyboru ich na żywicieli (chociaż zapewne było to posunięcie twórców filmu w celu uniknięcia kontrowersji obyczajowych).

 

Dodatek: PREDALIEN – EWOLUCJA POSTACI

Wraz z powstaniem samego pomysłu połączenia uniwersów Obcego i Predatora, powstała również koncepcja postaci Predaliena – istoty łączącej w sobie cechy obydwu legendarnych gatunków, będąca jednocześnie ukoronowaniem tego motywu. Furtką do fabularnej genezy Predaliena był wątek z filmu „Alien 3”, gdzie narodzony z psiego ciała Xenomorph posiadał czworonożną sylwetkę, co doprowadziło wśród fanów do spekulacji o pobieraniu przez Obcego cech anatomicznych swojego żywiciela. O ile wśród widzów wciąż toczą się spory o tą kwestię, to jednak producenci z chęcią z niej skorzystali, powielając ten motyw w późniejszych grach i komiksach. Przyjrzyjmy się zatem, jak na przestrzeni lat zmieniał się design Predaliena oraz sposób przedstawienia tej istoty. Wbrew pozorom, nie jest ona w uniwersum AvP niczym nowym – niebawem międzygatunkowa kreatura będzie obchodziła swoje dwudzieste urodziny.

Początki

Pierwsze oficjalne przedstawienie tej postaci miało miejsce w komiksie Dark Horse „Aliens vs. Predator: Duel” wydanym w 1995 roku. Jego wygląd powstał na bazie ciała Ksenomorfa, jedynie z kilkoma elementami powielonymi z anatomii Yautja. W przeciwieństwie do innych design’ów Predaliena, posiadał smoliście czarny kolor oraz podwójne ostrze ogonowe, przypominające swoim kształtem predatorskie ostrza nadgarstkowe. Dredopodobne wyrostki były krótkie i sterczały z głowy pionowo do tyłu. Najprawdopodobniej właśnie ten projekt Predaliena był inspiracją dla istoty z filmu braci Strause. Na zdjęciu oryginalny koncept autorstwa Davea Dormana. Od chwili publikacji albumu „Duel” powstało wiele fanowskich koncepcji, szkiców, figurek czy fotomontaży przedstawiających ich własne wyobrażenie tej istoty. Większość z nich można do tej pory znaleźć w Internecie.

---

Lata 1999 – 2002

Drugi raz Predalien został zaprezentowany w grze komputerowej „Aliens vs. Predator” z 1999 roku. Został on tam przedstawiony jako hybryda dwóch ras, narodzona jednak z ciała starożytnego Predatora. Miał wygląd masywnego potwora, posiadającego zdecydowanie większą ilość cech Yautja niż w pozostałych grach czy komiksach. Jego ogon był stosunkowo krótki, nie posiadał rur na plecach ani wewnętrznej szczęki. Miał za to krótką głowę przypominającą czaszkę Yautja, muskularne ciało oraz sterczące z ramion kolce. Posiadał jasną barwę przypominającą odcień skóry Yautja, zaś całość jego wyglądu dopełniały szerokie ramiona.

W 2001 roku ukazała się kontynuacja gry, „Aliens vs. Predator 2”. Predalien został w niej ukazany tak samo, jak w części pierwszej: masywna kreatura z dość krótkim ogonem, kolcami na plecach, muskularnymi rękoma oraz krótką głową przypominającą pysk Yautja. W zasadzie wizerunek Predaliena we wszystkich częściach tej serii gier wygląda tak samo, zaś detaliczne różnice wynikają w większości z grafiki owych gier. Mimo to, na okładkach gier jest on ukazany odrobinę inaczej (co jest raczej wynikiem artystycznej inwencji grafika, a nie inną koncepcją tej istoty).

Kolejny debiut Predaliena miał miejsce w 2002 roku grze komputerowej „Aliens vs. Predator 2: Primal Hunt”, stanowiącej rozszerzoną wersję gry z poprzedniego roku (Aliens vs. Predator 2). Wygląd owego potwora nie odbiega od koncepcji z poprzednich gier (na zdjęciu wizerunek z okładki, nieco „urealistyczniony” przez projektantów).

Od tego momentu kończy się przedstawianie Predaliena jako masywnego „bydlaka” o wyrazistych cechach Yautja. Od tej pory jego wizerunek w grach i filmach jest zbliżony do zwykłego Xenomorpha, zaś cechy drugiego gatunku stanowią jedynie uwydatnione detale. 

---

Nowe koncepcje 

Wydana w 2003 roku gra „Aliens vs. Predator: Extinction” wprowadziła małą rewolucję do dotychczasowego wizerunku Predaliena, a także spory zamęt. Ze względu na dosyć „toporne” i kanciaste modele postaci, precyzyjne opisanie tej istoty jest raczej trudne. Jest to stwór podobny do zwykłego wojownika, posiada jednak wiele odmiennych cech – bledszy kolor skóry, ostre i szpikulcowate ostrza na plecach, inny kształt głowy oraz sterczące z niej wyrostki. Jak każdy Predalien, i ten posiada również zewnętrzne szczęki. Twórcy gry zaopatrzyli go w szereg dodatkowych cech – potrafi on wstrzykiwać kwas podczas gryzienia przeciwnika, niczym któryś z ziemskich jadowitych gadów. Jest również odporny na ogień – jego skóra wytwarza gaz neutralizujący działanie płomieni. Ma również rozwiniętą zdolność regeneracji. 

Rewolucją jest natomiast ukazanie królowej Predalienów – „PredQueen”. Istota ta stanowiła rozwiniętą wersję zwykłej Królowej i sprawowała władzę w gnieździe podobnych sobie Obcych. Nie udało mi się niestety znaleźć zadowalających zdjęć tej maszkary.

---

Debiut na ekranie

Trzecim i zarazem najistotniejszym wystąpieniem tej kreatury był film z 2007 roku „Aliens vs. Predator: Requiem” – pierwszy (nie licząc ostatnich kilku sekund pierwszego „AvP”) i jedyny do tej pory debiut Predaliena na srebrnym ekranie. Predalien został tutaj przedstawiony jako rozbudowana wersja zwykłego Ksenomorfa, posiadająca jednak szereg unikatowych cech: dodatkowe szczęki, inny kształt głowy, dredy oraz ostre wyrostki grzbietowe. Jego ciało posiada zielonkawy kolor z czarnymi elementami, zaś na klatce piersiowej, ramionach i udach widnieją mięsiste wzory. Prócz tego istota ta jest odrobinę większa od standardowego Ksenomorfa. Istotną różnicą pomiędzy zwykłym trutniem a Predalienem jest tutaj zdolność rozmnażania się. Trudno stwierdzić, co jest przyczyną tego udziwnionego procesu rozrodczego – czy był on młodą królową (co jest raczej wątpliwe), czy też wykształcił samodzielnie zdolność rozrodu, czy też w grę weszły jakieś bliżej nieznane mechanizmy biologiczne. W każdym razie, posiadał on wyjątkowo efektowną metodę infekowania swoich ofiar drogą usta-usta, co nadawało mu dodatkowej obrzydliwości. 

---

Kolejne wizerunki 

W trzy lata po debiucie kinowym Predaliena nadeszła kolejna produkcja z tą istotą: gra komputerowa „Aliens vs. Predator” (2010), gdzie przez Yautja określany jest on mianem „plugastwa”. Wizerunek Predaliena nie jest tutaj specjalnie rozbudowany – ot, duży Ksenomorf z zewnętrznymi szczękami oraz pasmem predatorskich włosów ciągnących się wzdłuż boków głowy. Innowacją jest natomiast przejęcie przez niego niektórych zachowań Yautja, takich jak charakterystyczny ryk czy też wyrywanie martwym ofiarom głów razem z kręgosłupem.

Kolejną produkcją z Predalienem jest nowa gra komputerowa „Aliens vs. Predator: Evolution” z 2013. Design tej istoty został tutaj zaczerpnięty wprost z filmu „AvP: Requiem”. Nie licząc drobnych detali, w większości wynikających z właściwości grafiki gry, wygląd Predaliena jest w zasadzie identyczny jak w wersji filmowej.

---

Twórczość fanów

Oficjalne gry, komiksy i filmy nie były jedynym przedstawieniem tej kosmicznej poczwary. W 2010 roku miała miejsce premiera fanowskiego filmu „Alien vs Predator: Redemption” autorstwa Alexa A. Popova. Ukazany w nim Predalien wygląda podobnie wersji z komiksu „Duel” oraz gry z tego samego roku. Od zwykłego wojownika odróżnia go jedynie kilka detali, takich jak szczęki, kolor ciała i sterczące z tyłu głowy wyrostki.