Jajo jest pierwszą i zarazem najważniejszą fazą rozwoju ksenomorfa. Od jaja wszystko się zaczyna – stanowi podstawę rozmnażania gatunku oraz gwarantuje jego przetrwanie. O znaczeniu jaja świadczą społeczne zachowania ksenomorfów, które – kierowane przez królową – skupiają się przede wszystkim na stworzeniu jak najlepszych warunków do produkcji jaj, ich rozwoju i ewentualnej obrony.
Jajo stanowi inkubator dla twarzołapa (facehugger). Twarzołap czeka uśpiony we wnętrzu jaja, aż do momentu, gdy w pobliżu znajdzie się potencjalna ofiara (przyszły nosiciel embrionu). Wówczas jajo otwiera się i uwalania drzemiącego w nim twarzołapa.
Jaja znoszone są przez królową ksenomorfów. Powstają w olbrzymim, półprzezroczystym odwłoku królowej, który przypomina gigantyczny kokon. Ów odwłok zakończony jest rurkowatym i mięsistym narządem, służącym – podobnie jak owadom pokładełko – do składania jaj.
Dla królowej jajo jest najważniejszym przetrwalnikiem jej gatunku. Królowa jest w stanie poświęcić wszystko w obronie nawet jednego ze swych jaj – gniazdo, życie wszystkich ksenomorfów, a nawet swoje własne. Świadczy o tym zachowanie królowej w momencie zagrożenia ze strony Ripley, gdy bohaterka uciekając z Newt – wpada na komorę z jajami (film „Aliens”).
Jajo jest pierwszą formą obcego życia z jaką zetknął się człowiek. To je pierwsze znalazła załoga „Nostromo” przeszukując wrak obcego statku na księżycu LV-426.
JAJO OBCEGO – ALIEN EGG – CECHY ZEWNĘTRZNE
Jajo stanowi owalny twór, pokryty skóropodobną powłoką o barwie szaro-żółtej. Powłoka jest półprzezroczysta. Skierowanie na jajo silnego światła umożliwia częściowe ujrzenie jego wnętrza.
Powłoka jaja – zaraz po złożeniu przez królową – jest mało wytrzymała, cienka i bardzo jasna – niemal biała. Przypuszcza się, że na tym etapie rozwoju jaja – jest ono stosunkowo łatwe do zniszczenia. Jajo dojrzewa jednak bardzo szybko i w czasie od kilkudziesięciu minut do kilku godzin – twardnieje. Skóropodobna skorupa stopniowo ciemnieje. Im jest ona ciemniejsza, tym bardziej wytrzymała, a całe jajo bardziej dojrzałe.
Jajo ma wysokość maksymalnie do 100cm oraz szerokość do ok. 60cm. Jajo zamknięte jest od góry czterema mięsistymi trójkątnymi pokrywami, które po osiągnięciu pełnej dojrzałości twarzołapa i w sytuacji bliskości jego potencjalnej ofiary, rozchylają się na zewnątrz jak płatki kwiatu.
Ze spodu jaja często wyrastają niewielkie wici, które stabilizują pozycję jaja oraz lekko przytwierdzają je do podłoża. Aby wzmocnić zaczepienie jaja do podłoża – robotnice wykorzystują tę samą organiczną substancję, która służy ksenomorfom do rozbudowy całego gniazda.
Robotnice dbają z dużą starannością o odpowiednie ukierunkowanie jaja – rozchylające się pokrywy zawsze skierowane są tak, aby ułatwić twarzołapowi skuteczny i szybki atak na ewentualną ofiarę. W praktyce oznacza to skierowanie wylotu jaja w górę, jeżeli jaja przytwierdzone są do podłogi lub ku dołowi, jeżeli jajo przyczepiono do sufitu.
Przytwierdzanie jaja służy również do zabezpieczenia cennej formy życia w jego środku – zwłaszcza w pierwszych fazach jego rozwoju. Przytwierdzanie zapobiega bowiem ewentualnemu upadkowi jaja. Jednak to tylko jeden z elementów ochrony.
Jeżeli robotnica lub sama królowa nie mają czasu na odpowiednie zabezpieczenie jaja – jego sprężysta i wytrzymała powłoka zapewnia duże bezpieczeństwo rosnącemu twarzołapowi. Powłoka jaja zachowuje spoistość nawet przy obciążeniach rzędu 3G. Jeżeli nastąpiłby upadek jaja z dużej wysokości i przy ziemskiej grawitacji – twór zachowywałby się podobnie jak plastikowa piłeczka wypełniona powietrzem. Jajo odbiłoby się kilkakrotnie od podłoża, stopniowo niwelując siłę zderzenia. Powłoka nie zostałaby znacząco uszkodzona (eksperymenty opisane przez A.D.Fostera).
JAJO KSENOMORFA – CECHY WEWNĘTRZNE
W miejscu przecięcia skorupy jaja następuje natychmiastowy wytrysk kwasu molekularnego o bardzo silnym i żrącym działaniu. Ten kwas byłby w stanie rozpuścić nawet wzmacniane płyty duralowe, czy pleksiglas. Jest to doskonałe narzędzie obronne, które skutecznie może odstraszyć intruza, trwale go zranić lub nawet zabić.
Kwas zapewnia dobrą ochronę przed intruzami zagrażającymi cennemu materiałowu we wnętrzu jaj. Mocna i sprężysta powłoka chroni natomiast zawartość jaja przed niekorzystnymi siłami fizycznymi, atmosferycznymi i kosmicznymi (np. promieniowanie kosmiczne).
Jajo skrywa w swoim wnętrzu twarzołapa, który po osiągnięciu pełnej dojrzałości gotów jest wyjść na zewnątrz. Twarzołap otoczony jest organiczną substancją, na wpół wodnistą, na wpół ciągliwą, która spełnia funkcje odżywcze, umożliwiające dojrzewanie oraz późniejsze przetrwanie twarzołapa aż do momentu wyjścia z jaja. Długość trwania procesu dojrzewania jaj nie jest dokładnie znana, ale biorąc pod uwagę specyfikę tej formy życia prawdopodobnie jest bardzo krótka.
Jajo posiada częściową zdolność percepcji otoczenia (światło, ruch, temperatura) – potrafi wykryć obecność potencjalnej ofiary twarzołapa i odróżnić ją od przedstawicieli swojego gatunku. Odpowiedzialne za to mogą być specjalne receptory (komórki czuciowe), które – w przypadku zaistnienia określonych okoliczności – pobudzają grupę hormonów wywołujących z kolei ruch mięsistych pokryw jaja, doprowadzając do jego szybkiego otworzenia się.
JAJO – CECHY CHARAKTERYSTYCZNE
Podstawową funkcją jaja jest wykształcenie oraz odżywianie twarzołapa, a także zapewnienie mu optymalnych warunków do prawidłowego rozwoju. Po spełnieniu swojej funkcji i uwolnieniu dojrzałego twarzołapa jajo obumiera – kwas w powłoce traci właściwości żrące, a cały twór powolnie wysycha.
Jaja znoszone są kolejno – tzn. w przeciwieństwie do niektórych ziemskich gadów (np. żółwia) królowa nie składa ich wiele jednorazowo, lecz jedno po drugim. Duża liczba znoszonych jaj jest koniecznością, gdyż każde z nich może rozwinąć tylko jednego twarzołapa.
Jaja gromadzone są przez robotnice w centrum gniazda obcych. Składowane są bardzo gęsto w zasięgu wzroku królowej, co potwierdza ogromne znaczenie dla niej tych owalnych tworów.
W przypadku, gdy jajo nie będzie miało okazji do otworzenia się przez długi okres, twarzołap zapada w stan zwany „hibernacją”. Hibernacja – przypominająca ludzką śmierć kliniczną – oznacza utrzymywanie minimalnych funkcji życiowych twarzołapa. W czasie hibernacji twarzołap praktycznie nie musi zużywać organicznej substacji zgromadzonej we wnętrzu jaja. Będąc całkowicie bezpiecznym we wnętrzu przetrwalnika i chronionym od niekorzystnych warunków zewnętrznych – twarzołap może bardzo długo oczekiwać na przypadkową ofiarę.
Jak długi jest to okres dokładnie nie wiadomo. Być może sięga nawet kilku tysięcy lat, o czym mogą świadczyć jaja znalezione we wraku obcego statku (księżyc LV-426). Jak wiadomo były one w pełni aktywne. Tymczasem odnalezione zwłoki pilota (Space Jockey), który został zabity prawdopodobnie w czasie powstania jaj, zdążyły już skamienieć. Jeżeli na skamienienie zwłok Space Jockey’a nie miały wpływu specyficzne warunki otoczenia, które mogłyby przyspieszyć ten proces – można uznać, że skamienienie trwało kilka tysięcy lat (wg ziemskich standardów). Przez tak długi okres czasu jaja potrafiły podtrzymać obcą formę życia w ich środku i to w pełnej sprawności.
Dr. Gediman