Ogólnie rzecz biorąc opowiadanie jest dobre. Świat przedstawiony jest w ciekawy sposób, a rozwiązania w nim opracowane ładnie budują klimat. Pomysł, a raczej idea skrywająca się wewnątrz opowiadania też całkiem mi się podobała. Bezkarność, etyka sztucznych doświadczeń i możliwość podziału własnej świadomości to elementy, które ja odebrałem jako trzon, wokół którego obudowano akcję (wymieniam je bo jestem ciekaw jaki był zamysł biorąc pod uwagę tytuł). Osobiście uważam, że postać Evy została w pewnym sensie nazbyt zgloryfikowana, przez co jej psychologiczna sylwetka nie wydaje mi się ciekawa. Napięcie w początkowych dwóch częściach zostało wręcz znakomicie rozlokowane, jednakże na końcu jego kulminacja i rozwiązanie pozostawia negatywny niedosyt. Niektóre z dialogów wydają mi się ponadto płytkie i godne dopracowania (w szczególności dialog Wiktora z prywatnym medycznym AI). Kończąc chciałbym powiedzieć, iż osobiście Patrząc na całokształt cieszę się, że przeczytałem Twoje opowiadanie i uważam, że Twoja własna autokrytyka i autoanaliza tego dzieła może stać się solidnym stopniem na schodach prowadzących do literackiego sukcesu.
Pozdrawiam i życzę inspiracji.