Zespół Xentrifuge jest moim absolutnym faworytem w tej dziedzinie – klimat śmierci i pustego, elektronicznego świata wyzutego z jakichkolwiek uczuć i piękna jest po prostu przytłaczający. Wokal również jest świetny – do tego stopnia przerobiony i „oblepiony” filtrami, że nie brzmi w ogóle jak ludzki głos, tylko jak… zepsuta maszyna? Sam Szatan? Ciężko powiedzieć. Muzyka niezwykle monotonna, powtarzalna i bezduszna. Do tego oczywiście ciężka jak death metal (chociaż nie ma z nim nic wspólnego). Polecam serdecznie :)

https://www.youtube.com/watch?v=t3aAJL_KRPQ

Niezależnie od tego, za kogo Zdzisław Beksiński się uważał, jego twórczość wskazuje wybitne cechy surrealizmu. Czy mu się to podobało, czy nie, to nie istnieje inna gałąź sztuki pod którą można by go było podpiąć. Aczkolwiek rozumiem punkt widzenia samego Beksińskiego i w zasadzie mogę się zgodzić z tym, że nie utożsamia się on z surrealizmem.

Jego obrazy są niezwykłe nawet jak na surrealizm. Ośmieliłbym się nawet stwierdzić, że są jakby odmienne od wizji innych malarzy tego nurtu. Przede wszystkim, brak jest w nich inspiracji wywołanych skojarzeniami, które są typowe dla surrealizmu. W większości są to wizje całkowicie fantastyczne, co stanowi pewne oderwanie od głównej idei tego nurtu – łączenia snów z rzeczywistością. Jednakże, jak już pisałem, nie istnieje inny gatunek sztuki do którego można by zaklasyfikować Beksińskiego i dlatego wrzucany jest on do jednego worka z surrealistami. Chociaż sumie można się zastanawiać nad malarstwem metafizycznym czy też realizmem magicznym, ale to już rozkmina dla bardziej zaawansowanych teoretyków sztuki niż ja :)