Zupełnie nie rozumiem, jak bardzo można było zmarnować szansę na audiowizualny kunszt tej książki. Ten sam reżyser potrafił utworzyć genialną atmosferę przestrzeni i nastroju w Blade Runnerze 2049, a tutaj dostajemy dosłownie pustynię wrażeń. Nijaka muzyka, nijaki drugi plan, nudny pierwszy plan i może kilka wartych uwagi scenerii. Przekaz jest prosty – mamy skupiać uwagę na aktorach, reszta się nie liczy… jakże wielki błąd. Nie ma tu wizji przyszłościowego zmysłu estetyki – dostajemy gołe ściany pałacu, myśl techniczna to toporność – brak jakiegokolwiek zaplecza dostosowanego do sytuacji (postaci dosłownie stoją na szarym/czarnym tle pośrodku niczego), scena na cmentarzu jest żałosna w swojej prostocie – ot kilka grobów przypadkowo rozsianych nad urwiskiem. Czuć niestety smród CGI zamiast wykorzystać potencjał pomocy cyfrowej, zupełnie jakby zabrały się za to osoby bez kreatywności i doświadczenia.

Doskonale rozumiem charakterystykę miejsca i czasu Diuny, miało być surowo i katastroficznie, mały człowiek kontra wielki świat. Wyszło niestety jałowo, niemal pod każdym względem.

Hmm…. Z jednej strony „film niestety tylko dobry wizualnie”… A w dalszej części Twojej wypowiedzi jest wzmianka iż nie dźwignięto zwizualizowania podróży… Ciężko mi zatem nie pomyśleć, że skoro film jest tylko dobry wizualnie to przedstawienie tej podróży również by się tyczyło tylko efektów i odbioru czysto wizualnego – a co za tym idzie dalej by nie zmieniło Twojej oceny „tylko dobrego wizualnie”. Wszak, ta podróż, nie byłaby nie wiadomo jak długą sceną i tym bardziej nie zmieniłaby klimatu całego filmu na „plus” lub „minus” – po jednej scenie nie da się ocenić filmu… A więc idziemy albo w jedną stronę: czyli oceniamy tylko wizualnie, albo w drugą: czyli oceniamy pełną adaptację.

A w tym przypadku skoro ten jeden film nie jest zakończoną historią i skoro również przytoczono „miniseriale Diuna i Dzieci Diuny” ja bym z takimi porównaniami się jeszcze wstrzymał aż dane będzie panu Villeneuve również przedstawić „miniserial”. Wtedy będzie można mówić czy dzieło jest tylko dobre wizualnie i czy miniseriale z lat ubiegłych są lepszą adaptację książki czy też nie.

Tymczasem Tobie i sobie życzę kolejnej części by móc nacieszyć oko kolejną częścią, bo faktycznie wizualnie strasznie mi się podobało :) I również zgadzam się że miniseriale są na razie najlepsze – tak jeszcze bym nie skreślał kolejnych (miejmy nadzieje) obrazów – a nuż zostaniemy mile zaskoczeni ;)
pozdrawiam. \m/

W książce istota walki jest wewnętrzna i wielopłaszczyznowa, stricte fizyczna walka jest absolutnym marginesem, to tylko konsekwencja wyboru, a kiedy tą walkę się wygra/przegra to rodzi to kolejne następstwa prowadzące do innych wyborów.
Kiedyś ludzie po obejrzeniu filmu chwytali za książkę, bo „czegoś” im brakowało, pomimo dobrej adaptacji filmowej.
Jaka jest dziś na to szansa ?
Ujmę to tak : Książka ? Jaka książka ! Kiedy będzie Diuna 2 ?!

Jeśli chodzi o „Nowy początek”…ten film sukcesywnie spada w rankingach : super świetnych i przełomowych filmów.
Jak coś co wielu piewców tak określa ( i tak określało) tak zaczyna spadać aż dotrze w sferę zapomnienia?
Z tego względu ja ten film obejrzałem chyba z 5 razy, za każdym razem odczuwając jego średniość i jedynie poprawność, no ale skoro tylu krzyczy o „przełomie” na miarę WIEKU…to może ją się mylę.

Sam rezyser mowi o tym „adaptacja”, czyli nie wierne odwzorowanie…nie da sie, F.Herbert byl wyjatkowy, po prostu swiat jest zbyt skomplikowany w lekturze aby moc to przeniesc nie ekran…

Co do poprwanosci politycznej, tez mnie to zabolalo…troche mniej, gdy pozwolili sie wypowiedziec aktorce nt swojej roli (i przeslania za postacia Liet-Kynesa…

Podlinkuje do tego wywiadu, mam nadzieje ze OK na tej stronie?
https://www.youtube.com/watch?v=lvIasUKWgYs